เรื่องมันมีอยู่ว่าวันนี้ตอนนั่งรถมินิบัสสีเขียวสาย 75 เพื่อไปส่งเอมิจังที่บ้าน
ก็ขึ้นไปนั่งปกติ บนรถมีคนขับปกติ มีกระเป๋ารถเมล์เป็นคุณป้าอายุประมาณ 50-60 ปกติ
ทุกๆ อย่างปกติ

เราสองคนด้วยความที่ไม่คุ้นเคยกับการนั่งรถเมล์
จริงๆ ก็ไม่ถึงกับไม่เคยนั่งเลยนะ แต่ช่วงนี้ภาวะน้ำมันแพง
ทำให้ค่าโดยสารขึ้นๆ ลงๆ อัพเดทไม่ทัน

เลยคิดว่าค่าโดยสารต่อคนราคา 6.50 บาท
สองคนรวมกันก็ 13 บาท
เลยควักเหรียญมาเตรียมจ่ายไว้ก่อน เป็นเหรียญห้าบาท 2 เหรียญ
เหรียญบาท 1 เหรียญ และเหรียญสองบาท 1 เหรียญ
พอป้าเดินมา ป้าก็จ่ายป้าไป แบบปกติๆ
ป้าก็รับไป แล้วฉีกตั๋วมาให้  2 ใบ ปกติ

เราสองคนมีนิสัยชอบเอาตัวเลขตั่วรถเมล์มาบวกกันเพื่อดูดวงขำๆ กันอยู่แล้ว 
พอดีวันนี้ได้เลขสวย เลยได้คอนเซนเทรตกับตั๋วรถเมล์มากกว่าปกติ (ความไม่ปกติเกิดขึ้นครั้งแรกที่ตรงนี้)
ตั๋วรถเมล์มีเลขท้ายเป็นตองห้า เท่ชะมัด ไม่ปกติ ไม่ปกติ

แล้วก็มาเจอราคา มันเขียนว่า…. 7.00 บาท
อ้าวยังไง อ้าว อ้าว อ้าว
เมื่อกี้เราให้ป้าไป 13 บาท แสดงว่าทำให้เค้าขาดทุน 1 บาท
เลยพยายามมองๆ ป้า จะให้เค้าเดินมาเก็บอีก 1 บาท
แต่ป้าก็ไม่มองมา หรือเดินมาแถวนี้ซะที
เอมิจังเลยเดินเอาเงินไปให้ป้า 1 บาท พร้อมบอกเหตุผล
ป้ายิ้มขอบคุณ แล้วหันมายิ้มให้เราด้วย

ความจริงใจที่แฝงไว้ในรอยยิ้มของป้าทำให้เรารู้สึกขนลุก
ถ้าเราทำชิล ไม่ได้ถึงขั้นตั้งใจโกงเงิน แต่เพราะขี้เกียจเอาเงินไปคืนป้า
เพราะเห็นว่ามันมีมูลค่าแค่ 1 บาท
เราคงไม่ได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้จากป้าคนนั้น
ป้ากระเป๋ารถเมล์มินิบัสสาย 75 ผู้ที่มีรอยยิ้มจริงใจที่สุดในประเทศโลกไทย 

รู้สึกคุ้มมากๆ ที่ซื่้อรอยยิ้มจริงใจแบบนั้น ในสังคมเมืองแบบนี้ ได้ในราคาแค่บาทเดียว
(อันที่จริง เราไม่ได้เสียอะไรเลยด้วยซ้ำ มันควรเป็นเงินของป้าเค้าตั้งแต่แรก) 

น่าตลกดี ที่เงินแค่ 1 บาทซื้อรอยยิ้มได้จริงใจมากขนาดนี้
หลายๆ ครั้ง เวลาเราไปซื้อของกินของใช้ ราคาเป็นร้อยเป็นพัน
ยังไม่เคยได้รับความรู้สึกจริงใจ ที่มาจากใจจริงๆ ขนาดนี้เลย

Lonely Day คืองานไฟนอลโปรเจก (คล้ายๆธีสิส) ชิ้นสุดท้ายเพื่อจบการศึกษา
จากสาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์-มัลติมีเดีย ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี

งานชิ้นนี้ทำกัน 3 คน คือไตเติ้ล ตั๋ง คุ้ง โดยทำกันเองทั้ง 100% เลย รวมทั้งแต่งเพลงเองด้วยนะ
ส่วนของเพลงเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับคนที่อยู่ในห้วงแห่งความเหงา และได้ค้นพบว่าชิวิตมันไม่ได้มีอยู่แค่นั้น
ยังมีอีกหลายทางให้เลือกเดินไปพบปะผู้คนใหม่ๆ พบสิ่งใหม่ๆ 

ส่วนของภาพ mv ทำขึ้นด้วยเทคนิคที่เรียกว่า motion graphic 
คือเป็นภาพกราฟิกเคลื่อนไหว กึ่งแอนิเมชั่น เล่าเรื่องราวจากการตีความจากท่อนฮุคในเพลง
เล่นภาพการเดินทางไปเรื่อยๆ ผ่านสิ่งแปลกใหม่ แปลกตามากมาย
คุมวัตถุ องค์ประกอบต่างๆ ที่เกิดขึ้น ให้อยู่ในช่วงยุค 60s, 70s เรทโทรหน่อยๆ
ก็เลยจะได้เห็นสิ่ประดิษฐ์ ของกินของใช้ต่างๆ ที่เกิดในช่วงยุคนั้นมากมาย
เช่นขวดซอสโซยุ เรือเยลโล่ซับมารีน รองเท้าอาดิดาสรุ่นสแตนสมิธ ฯลฯ

และทำการสร้างคาแร็คเตอร์วงดนตรีเสมือน (Virtual Band) ขึ้นมา
ในชื่อวงว่า The Radio Star
ถ้าถามตอนนี้คืออยากทำให้วงดนตรีนี้ผลิตผลงานเป็น mv ออกมาอีกหลายๆ สไตล์
ซึ่งก็คงต้องรอดู รอชมกันต่อไปครับ

และงานชิ้นนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย ถ้าหากขาดบุคคลสำคัญเหล่านี้
- อาจารย์วรงค์ ถาวระ อาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเรา ที่ไฟเขียวอย่างเต็มที่ในการทำงาน และให้คำปรึกษาได้เป็นอย่างดี
- อาจารย์ทุกท่านในภาควิชา ที่ดูแลพวกเรามาตลอดทั้งสี่ปี
- บ้านไตเติ้ล ที่หลับที่นอน แหล่งกบดาน ของพวกเรา
- สารพัดเครื่องมือที่ใช้ในการอัดเสียงของคุ้ง และพี่…อะไรนะ ที่มาช่วยอัดเสียงกีตาร์ให้พวกเราด้วย 
- เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่ช่วยประเมินงานวิจัย และคอมเมนท์ ติชมงานของพวกเรา
- ขอบคุณคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องที่ไม่ดื้อ ไม่เบลอ ไม่แฮงค์เกินความจำเป็น
- ขอบคุณเพื่อนๆที่ห้องโปรเจกที่อยู่เป็นเพื่อนกันจนดึกจนดื่น สร้างเสียงหัวเราะ สร้างชีวิต และชีวา ทำให้เราไม่ง่วงไปด้วย และทำงานต่อได้แบบชิลๆ
- ขอบคุณอาจารย์อีกครั้งที่เปิดห้องโปรเจกให้เราอยู่กันได้ข้ามวันข้ามคืน
 - สุดท้ายนี้ขอขอบคุณภาควิชามัลติมีเดียของเรา ที่สั่งสม ส่งเสริม ความรู้ การใช้ชีวิต
    ช่วยสร้างปัญหา อุปสรรคให้เราได้ขบคิดแก้ไข และเรียนรู้เป็นประสบการณ์ คอยดูแลเรา และไม่เคยทอดทิ้งเรา 

แล้วเจอกันใหม่ เพลงหน้า…ครับผม
ไตเติ้ล ตั๋ง คุ้ง
The Radio Star 

view vdo >
Vimeo: http://www.vimeo.com/3374956
You Tube:  http://www.youtube.com/watch?v=E5cwbJN34EQ

เว็บเทมเพลตง่ายๆ น้อยๆ
เอาไว้ใช้ทำเทมเพลตของ Back Office สำหรับจัดการระบบต่างๆ ในร้านสุกี้
ที่ทำไว้พรีเซ๊นงานวิชา MIS (Management Information System)

งานนี้ลองใช้สีเด่นๆ คุมให้ดูเป็นญี่ปุ่นๆหน่อย
แล้วก็เสริมคาแร็คเต้อหม้อสุกี้ (ที่ลอกเอ็มเคมา) เข้าไปอีกหน่อย
ดูเรียบเก๋ดีเหมือนกันนะ คิดว่างั้น

งานนี้จริงๆ ไม่มีอะไร เผามากๆ ไทม์มิ่งก็ไม่เวิร์ก
เป็นงานที่น้องปาร์วาน (ไม่เกี่ยวกะปลาวาฬนะ)
ให้ช่วยปั่นให้หน่อย เพราะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องส่ง แต่ทำไม่ทัน
โจทย์คือแค่มูฟเม้น อะไรยังไงก็ได้ ทำเป็นโฆษณาก็ได้ อะไรประมาณนั้น 15 วินาที

น้องปาร์เป็นหลานรหัสที่ชอบเอาการบ้านมาให้ทำให้ประจำ
โดยส่วนตัว จริงๆ มีนิสัยไม่ค่อยชอบทำการบ้านให้คนอื่น
แต่ส่วนใหญ่น้องปาร์จะชอบเล่นมุขพรุ่งนี้ต้องส่งแล้วทำไม่ทัน
ก็เลยต้องทำให้มันอยู่ดี

ชิ รู้ทัน  

view VDO > CS4 in CMM@KMUTT 

I went to Koh Samed, Thailand with my girlfriend, Amijung.
That 3 days 2 nights is the best time of our life in this year.
We used slowly life, Eat the nice foods, Enjoy with the nice activities, Rest at the nice guesthouse
and meet many nice friends, Lisa with her friend from Sweden and
P’Jib’s group.

When I finish my Thesis and graduate. I will absolutely go there again. :)

to view the photos > KohSamed Album

or click in my Multiply > http://littlemee.multiply.com

P.S. If anybody want some photo in large size, please right click in that pic and let me know the name of file, I will send you the large files back by email.

 
In An Absolut World from Titipun Tubthong on Vimeo.

ไปขุดงานเก่าๆที่ทำช่วงฝึกงานที่ TBWA\THAILAND

ตอนนั้นเค้ามีโครงการของ Absolut ในแคมเปญ In An Absolut World

หรือโลกในอุดมคติของเรา

ในฐานะเด็กฝึกงานที่นั่งเวิ่นเว้อไปวันๆ ก้อเลยมานั่งทำดูเล่นๆ สนุกๆ

กลับมาดูใหม่แล้วตลกตัวเอง นี่เราทำอะไรลงไป…

Poster for present abt Chiang Mai, Thailand. In concept idea from Chiang Mai umbrella in to view that represent many interesting things in Chiang Mai province such as Chuang Chuang and Lin Hui (only 2 Giant Pandas in Thailand), Doi Suthep, Royal Flora Ratchapruek Garden.

I’ve designed for Looknoo (my friend) and her group to use in their marketing class.

many thx Looknoo for 12 Pelotty Candy :)

Lasted motion
แค่สองวันนี้ ได้ทำงานโมชั่นมากกว่าปีที่แล้วทั้งปีอีกไม๊เนี่ย

no.1

no.2 (featured at The Bang Gang Bang Asia on this Friday @ 808 BKK, RCA)

Feat. with Arr3e Pomme & Fixx89